ΠΛΟΙΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Με την έναρξη του πολέμου αποφασίστηκε το Πολεμικό Ναυτικό, πέραν της κύριας αποστολής του, η οποία ήταν η κάλυψη των θαλασσίων μεταφορών των επιστρατευμένων μονάδων του Στρατού, να δράσει και επιθετικά.  Έτσι αποφασίστηκε δύο ελληνικά αντιτορπιλικά, το «Ψαρά» και το «Σπέτσαι», υπό τη γενική διοίκησης του πλοιάρχου, τότε, Παναγιώτη Κώνστα, ο οποίος επέβαινε επί του «Ψαρά», να πλεύσουν στις θεσπρωτικές ακτές και να βομβαρδίσουν ιταλικές θέσεις, ανακουφίζοντας παράλληλα, τα σκληρά πιεζόμενα ελληνικά τμήματα του «Παραλιακού Τομέα» της VIII Μεραρχίας. Η επιχείρηση ήταν ιδιαίτερα ριψοκίνδυνη καθώς τα δύο ελληνικά πλοία δεν θα είχαν καμία αεροπορική υποστήριξη και θα δρούσαν σε μια περιοχή όπου ο αντίπαλος διέθετε την απόλυτη ναυτική κυριαρχία. Παρόλα αυτά εκτελέστηκε. Στις 06.50 της 31ης Οκτωβρίου 1940 τα δύο ελληνικά αντιτορπιλικά – κατ’ ειρωνείας της τύχης, ιταλικής κατασκευής, κλάσης «Dardo» – έλαβαν θέσεις βολής. Ο πλοίαρχος Κώνστας διέταξε σημαιοστολισμό των αντιτορπι...

Όλοι ξέρουν το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ», που έδωσε στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό την κυριαρχία στο Αιγαίου κατά τον Α′ Βαλκανικό Πόλεμο και συνέχισε να υπηρετεί μέχρι και το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, άγνωστη είναι η ιστορία του πολεμικού πλοίου που προοριζόταν να «διαδεχτεί» τον «Αβέρωφ», διατηρώντας την κυριαρχία του ελληνικού στόλου στη θάλασσα, απέναντι στους ναυτικούς εξοπλισμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Ο λόγος για το  θωρηκτό «Σαλαμίς» - ένα πολεμικό πλοίο το οποίο θα ήταν το μεγαλύτερο και ισχυρότερο της ελληνικής ιστορίας, που παραγγέλθηκε, πληρώθηκε εν μέρει, αλλά δεν παραδόθηκε ποτέ. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού, η αρχική παραγγελία για την κατασκευή του θωρηκτού δόθηκε τον Μάιο του 1912, στα ναυπηγεία VULKAN του Αμβούργου, μαζί με τα έξι τορπιλοβόλα τύπου «ΑΙΓΛΗ». Το θωρηκτό θα ήταν εκτοπίσματος 13.000 τόνων και το κόστος του ανερχόταν στις 1.050.000 λίρες. Οι εργασίες άρχισαν αμέσως, αλλά τον Δεκέμβριο του 1912 διατυπώθηκα...