Τα θωρηκτά του Μουσολίνι στη μάχη Η φασιστική Ιταλία διέθετε, θεωρητικά, ένα πανίσχυρο ναυτικό στον πρώτη φάση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ικανό να αντιμετωπίσει μεμονωμένα το αντίστοιχο γαλλικό ή τον βρετανικό Στόλο Μεσογείου, σε συνεργασία με την ιταλική αεροπορία που θα εξορμούσε από τα “αβύθιστα αεροπλανοφόρα”, την Σικελία και την Σαρδηνία . Αιχμή του δόρατος του Βασιλικού Ιταλικού Ναυτικού το 1940 ήταν τα τέσσερα παλαιάς ναυπήγησης μεν, απολύτως εκσυγχρονισμένα δε, θωρηκτά των κλάσεων Ντουίλιο (Κάιο Ντουίλιο και Αντρέα Ντόρια) και Καβούρ (Κόντι ντι Καβούρ και Τζούλιο Τσεζάρε). Τα τέσσερα αυτά σκάφη ήταν παρεμφερούς κατασκευής και αρχικά έφεραν 13 πυροβόλα των 12in. Μετά τον εκσυγχρονισμό τους έφεραν 10 πυροβόλα των 320χλστ. σε δύο τρίδυμους και δύο δίδυμους πύργους. Επίσης η μέγιστη ταχύτητά τους είχε αυξηθεί στους 26 κόμβους, στα δύο πρώτα και στους 27 κόμβους στο δεύτερο ζεύγος. Εκτόπιζαν πάνω από 29.000 τόνους. Τα σκάφη πλεονεκτούσαν κατά συνέπεια σε ταχύτητα τω...
Αναρτήσεις
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ιτέα: Το “Καρτερία”, το πρώτο “Αβέρωφ” της Ελλάδας κομματιάζει Τούρκους Το 1827 η ελληνική επανάσταση έπνεε τα λοίσθια. Οι αβελτηρίες της ηγεσίας είχαν επιτρέψει την εγκατάσταση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Ο Μεσολόγγι είχε πέσει και τα αιγυπτιακά στρατεύματα ισοπέδωναν τον Μωριά. Την ίδια ώρα ο Κιουταχής έκαιγε την Ρούμελη. Ελάχιστα μέρη κρατούσαν ακόμα οι Έλληνες επαναστάτες. Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα έλαβε χώρα η ναυμαχία της Ιτέας ή Αγκάλης από τον ομώνυμο κόλπο. Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1827 το πρώτο ελληνικό ατμοκίνητο πλοίο, το «Καρτερία» , διατάχθηκε να πλεύσει στον Κορινθιακό κόλπο με στόχο την υποστήριξη των χερσαίων ελληνικών τμημάτων. Κυβερνήτης του σκάφους ήταν ο Βρετανός φιλέλληνας Frank Abney Hastings τον οποίο οι Έλληνες ονόμαζαν Άστιγξ.Στον κόλπο της Αγκάλης είχε εισέλθει νωρίτερα ελληνική μοίρα τριών σκαφών, η οποία όμως δεν μπορούσε να πλήξει, μόνη, τα εχθρικά πλοία και τα παράκτια πυροβολεία που Τούρκοι και Αιγύπτιοι διέθεταν. Οι Τουρκοαιγύπτιοι ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Η βύθιση ενός “γίγαντα”… Οι τελευταίες στιγμές του HMS “Barham” Το βρετανικό θωρηκτό HMS “Barham” ήταν ένα από τα πέντε σκάφη της κλάσης Queen Elizabeth. Τέθηκε σε υπηρεσία το 1915 και έλαβε μέρος στην περιώνυμη και καταλυτικής σημασίας ναυμαχία της Γιουτλάνδης, το 1916, η οποία έκρινε τον κατά θάλασσα αγώνα στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα σκάφη της κλάσης ήταν τα ισχυρότερα του κόσμου όταν ναυπηγήθηκαν. Το Barham έφερε 8 κύρια πυροβόλα των 15in (381χλστ), 14 δευτερεύοντα πυροβόλα των 152χλστ. και αρκετά μικρότερα. Μετά τις μετατροπές που υπέστη στην περίοδο του Μεσοπολέμου ανέπτυσσε μέγιστη ταχύτητα 24 κόμβων και έφερε θωράκιση μέγιστου πάχους 13 in (331χλστ.) στη θωρηκτή ζώνη, στη θωρακισμένη γέφυρα και στους κύριους πύργους πυροβόλων. Με την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου το σκάφος εντάχθηκε στον Στόλο της Μεσογείου. Αργότερα εντάχθηκε στον Μητροπολιτικό Στόλο. Στις 28 Δεκεμβρίου 1939 τορπιλίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο U-30 και υπ΄στη σοβαρές ζημιές, ενώ τέσσερι...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ο “ζωηρός” Ρώσος πλοίαρχος… Γυναικεία αγκαλιά & πάει το καταδρομικό! Όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος το Πενάνγκ της Μαλαισίας δύσκολα φάνταζε ότι θα μπορούσε να καταστεί πεδίο σύγκρουσης μεταξύ των αντιμαχομένων. Το γερμανικό ναυτικό διέθετε μια μοίρα στην Κίνα η οποία με την έναρξη του πολέμου έπλευσε προς τις ακτές της Χιλής. Όλη εκτός από ένα πλοίο, το ελαφρύ καταδρομικό SMS Emden. Το Emden ήταν ένα από τα ελαφρά καταδρομικά της κλάσης Dresden. Είχε πλήρες εκτόπισμα 4.268 τόνων, μήκος 118 μ. πλήρωμα 361 ανδρών και ήταν οπλισμένο με 10 πυροβόλα των 105 χλστ. και δύο τορπιλοβλητικούς σωλήνες των 18 in . Ανέπτυσσε δε μέγιστη ταχύτητα 23,5 Κόμβων και ήταν ελαφρά θωρακισμένο. Με λίγα λόγια το Emden δεν ήταν κάποιο εξαιρετικό πλοίο. Και όμως χάρη στον εξαιρετικό του πλοίαρχο Καρλ φον Μίλερ κατάφερε αντιστρόφως ανάλογα των δυνατοτήτων του αποτελέσματα. Για περίπου δύο μήνες «όργωσε» τον Ινδικό Ωκεανό και κυρίευσε ή βύθισε πάνω από ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Σχέδιο “Χερβούργο”: Οι Ισραηλινοί εξευτελίζουν τη Γαλλία… “κλέβουν” 5 πολεμικά 753 SHARES Facebook Twitter Email More Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 το ισραηλινό ναυτικό ήταν φανερό ότι υστερούσε δραματικά. Για αυτό αποφασίστηκε η ναυπήγηση νέων σκαφών και ιδίως πυραυλακάτων. Για τον σκοπό αυτό επελέγησαν τα γερμανικά ναυπηγεία Lurssen, αλλά με παρέμβαση του Αραβικού Συνδέσμου οι Γερμανοί έκαναν πίσω. Έτσι επελέγη ο ελιγμός… Τα σκάφη θα ναυπηγούνταν στη Γαλλία με γερμανικές μηχανές. Στις αρχές του 1695 τα ισραηλινά πληρώματα στάλθηκαν στη Γαλλία. Τότε οι σχέσεις Γαλλίας – Ισραήλ ήταν καλές. Σύντομα όμως αυτό άλλαξε μετά την επίθεση των Ισραηλινών στο αεροδρόμιο της Βηρυτού, το 1968. Η Γαλλία επέβαλε εμπάργκο στο Ισραήλ. Παρά το εμπάργκο η ναυπήγηση των σκαφών συνεχιζόταν στα ναυπηγεία του Χερβούργου καθώς το Ισραήλ είχε πληρώσει για τα σκάφη. Η ενίσχυση του αιγυπτιακού ναυτικού από τους Σοβιετικούς με πυραυλακάτους Osa και Kom...
Όταν τα Ελληνικά αντιτορπιλικά ταπείνωσαν τον πανίσχυρο Ιταλικό στόλο
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Με την έναρξη του πολέμου αποφασίστηκε το Πολεμικό Ναυτικό, πέραν της κύριας αποστολής του, η οποία ήταν η κάλυψη των θαλασσίων μεταφορών των επιστρατευμένων μονάδων του Στρατού, να δράσει και επιθετικά. Έτσι αποφασίστηκε δύο ελληνικά αντιτορπιλικά, το «Ψαρά» και το «Σπέτσαι», υπό τη γενική διοίκησης του πλοιάρχου, τότε, Παναγιώτη Κώνστα, ο οποίος επέβαινε επί του «Ψαρά», να πλεύσουν στις θεσπρωτικές ακτές και να βομβαρδίσουν ιταλικές θέσεις, ανακουφίζοντας παράλληλα, τα σκληρά πιεζόμενα ελληνικά τμήματα του «Παραλιακού Τομέα» της VIII Μεραρχίας. Η επιχείρηση ήταν ιδιαίτερα ριψοκίνδυνη καθώς τα δύο ελληνικά πλοία δεν θα είχαν καμία αεροπορική υποστήριξη και θα δρούσαν σε μια περιοχή όπου ο αντίπαλος διέθετε την απόλυτη ναυτική κυριαρχία. Παρόλα αυτά εκτελέστηκε. Στις 06.50 της 31ης Οκτωβρίου 1940 τα δύο ελληνικά αντιτορπιλικά – κατ’ ειρωνείας της τύχης, ιταλικής κατασκευής, κλάσης «Dardo» – έλαβαν θέσεις βολής. Ο πλοίαρχος Κώνστας διέταξε σημαιοστολισμό των αντιτορπι...
«Σαλαμίς»
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Όλοι ξέρουν το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ», που έδωσε στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό την κυριαρχία στο Αιγαίου κατά τον Α′ Βαλκανικό Πόλεμο και συνέχισε να υπηρετεί μέχρι και το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, άγνωστη είναι η ιστορία του πολεμικού πλοίου που προοριζόταν να «διαδεχτεί» τον «Αβέρωφ», διατηρώντας την κυριαρχία του ελληνικού στόλου στη θάλασσα, απέναντι στους ναυτικούς εξοπλισμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Ο λόγος για το θωρηκτό «Σαλαμίς» - ένα πολεμικό πλοίο το οποίο θα ήταν το μεγαλύτερο και ισχυρότερο της ελληνικής ιστορίας, που παραγγέλθηκε, πληρώθηκε εν μέρει, αλλά δεν παραδόθηκε ποτέ. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού, η αρχική παραγγελία για την κατασκευή του θωρηκτού δόθηκε τον Μάιο του 1912, στα ναυπηγεία VULKAN του Αμβούργου, μαζί με τα έξι τορπιλοβόλα τύπου «ΑΙΓΛΗ». Το θωρηκτό θα ήταν εκτοπίσματος 13.000 τόνων και το κόστος του ανερχόταν στις 1.050.000 λίρες. Οι εργασίες άρχισαν αμέσως, αλλά τον Δεκέμβριο του 1912 διατυπώθηκα...